الى ام الشهيد
عندما رأت تابوت ولدها و هيه قائلاً

الفرحه من تنباگ تزرع بیه شیب
الغابه لو غاب الاسد تصبح حطب
الشیلة لو ما غیرة الچلّاب توگع بارگاب 
الهور لو جف مایة بیموت الگصب

.البیت لو ما شاربک ینگط یتم 
العین لو ماتشوفک تموت بحلم
یل چنت شلال لو یعطش نهر
اتلوگلک زفة عرس مو زفة الدفان و اثیاب السفر
گوم ردلي
الغابة ظلمه و حاوطن بیتک ذیاب
الناس ماترحم حمامه ابلا جنح
الناس صولتهم ملح وسط الجرح
وانا کبرتک صبح

گوم ردلي
وکحه عین الدنیة بسمتهه ابعذاب
بین حلمی و شوفتک ریل و قطار و شیب ماخذنی اعله طوله 
و عین متروسه ذباب

گوم ردلي
سلهمت شمس العمر ماخذني لیل 
گوم ردلي
الدیره ما ظل بیهه حیل

گوم ردلي
دمعة الفرگه اعله خدي اطیح خشنه
خل احط راسي اعله صدرک وانولد بعیون غبشة 
یل چنت لي عافیة و شیله وامان
فرهدو عین الفلح لمن خذوک
حدّبة ظهر النخل من شیعوک
حدّبة ظهر النخل من شیعوک